خانه/Home/صفحه 129

دفتر مرجع عالیقدر آقای اسدالله بیات زنجانی Latest سوالات

پرسیده شده در تاریخ : 14 مهر , 1392در:
  • 354 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 14 مهر , 1392در:
  • 354 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 15 مهر , 1392در:

سئوال: فرض مسئله: احمد و فاطمه، در فروردین ۱۳۸۰ در محیط دانشگاه با هم آشنا شده اند و پس از طی یک سلسله صحبتهای مقدماتی، تصمیم به ازدواج دائم می گیرند اما قرار می گذارند همزمان با اتمام دوره دانشجویی(خرداد ۱۳۸۱) عقد نکاح را به صورت شرعی و محضری منعقد کنند. در این فاصله این دو با هم رفت و آمدهایی دارند و با هم به تفریح می روند. از طرفی احمد حتی در نگاه کردن هم مقید به مسائل مذهبی است و به فاطمه پیشنهاد می دهد با توجه به باکره بودن فاطمه، پس از استیذان از پدرش برای این مدت به صیغه موقت همدیگر درآیند اما فاطمه به دلیل عرف مرسوم امروزی با این صیغه مخالفت می کند. پس از این مخالفت، احمد به نحو فضولی یک صیغه متعه برای خود و فاطمه برای این مدت می خواند و برای آن مهریه ای قرار می دهد(مقدار مهریه هم به نحو فضولی است) و در این مدت، احمد گاهی به صورت و چند تار موی فاطمه نگاههایی می کند و در خود احساس ریبه می کند و احمد در اردیبهشت ۱۳۸۱فاطمه را در جریان این صیغه متعه فضولی و مهریه فضولی قرار می دهد و فاطمه هم این متعه را تنفیذ می کند. سوالها: نگاه احمد در مدت متعه به موهای فاطمه مصداق کدامیک از احکام تکلیفی است؟ اگر فاطمه اصل متعه را تنفیذ کند ولی مهریه را تنفیذ نکند مهریه چه تکلیفی پیدا می کند؟ اگر در فرض سوال، احمد در شهریور ۱۳۸۰ صیغه متعه را بخواند و در موقعی که می گوید: “زوجت فاطمه لنفسی فی المده المعلومه علی المهر المعلوم” در نیت خود مدت معلومه را از فروردین ۸۰ تا خرداد۸۱ بداند(یعنی زمان انشای صیغه موخر بر زمان معلوم شده برای عقد باشد) اولاً حکم صیغه فوق چیست؟ و ثانیا سوالهای ۱ و ۲ در این فرض چه پاسخی دارند؟

  • 353 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 14 مهر , 1392در:

سئوال: با سلام و احترام ؛ من در ۹ سال پیش با برادران خود شریک در شرکتهای بودم که طبق روال قانون ثبت شرکتها و درج در روزنامه رسمی، از شرکتها خارج و در ذیل صورتجلسه خروج کلیه برادران متعهد بر باز پرداخت دیون بانکی چکها و سفته ها گردیدند و سهام و اموال و حتی ارثیه پدری من را نیز تصرف و به نام خود نمودند و درقبال آن تعدادی چک به من دادند که فقط ۱۰ درصد آنها وصول گردید و من به ناچار، امورات خودم را به کارگری و فقر تا این لحظه گذراندم و خدا را شکر گذارم. حال متوجه شده ام که هیچ بدهی بابت شرکتها پرداخت نشده و هم اکنون دادگاه مفاسد اقتصادی من را خواسته و مدعی است دیون بانکی چکها و سفته ها و باز پرداخت آنها از شما ساقط نیست و نسبت به سهم خود در دورانی که بوده اید، بدهکار می باشید. سوال من این است آیا شارع مقدس نیز قائل بر این نظر است؟ و آیا اینجانب خسران دنیا و آخرت نصیبم گشته است؟

  • 353 بازدید
بارگذاری بیشتر سوالات