خانه/Home/صفحه 20

دفتر مرجع عالیقدر آقای اسدالله بیات زنجانی Latest سوالات

پرسیده شده در تاریخ : 14 مهر , 1392در:
  • 696 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 4 خرداد , 1393در:
  • 695 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 15 مهر , 1392در:
  • 694 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 23 آبان , 1397در:

سؤال: محضر مبارک مرجع عالیقدر آیت الله بیات زنجانی با سلام و احترام باستحضار عالی می رساند که هم اکنون بانک ها اقدام به عقد قراردادو پرداخت وام در قالب عقد مشارکت می کنند در این خصوص با توجه به نحوه عملکرد بانک ها اشکالات شرعی و سوالات ذیل مطرح می شود : اولا : بانک تلاش می کندتا میزان معین از سود را بدون توجه به نتایج واقعی مشارکت به دست آورد درحالیکه شراکت یعنی درآمیختن سهم الشرکه نقدی و غیر نقدی متعلق به اشخاص حقیقی یا حقوقی متعدد به نحو مشاع بمنظور انتفاع و درعقد مشارکت مدنی ملاک تسهیم سود، سود نهایی از طرح مشارکتی است و نه سود انتظاری و از پیش تعیین شده در ابتدای دوره چرا که مشارکت به معنای مشارکت در ریسک و تسهیم سود و زیان واقعی است و اگر یک طرف فقط در سود شریک باشدکل معامله ربوی می باشد و همچنین شرط ناظر بر تعیین سودبه نحو معین خلاف مقتضای ذات عقد مشارکت بوده و به استناد بند ۱ ماده۲۳۳ قانون مدنی باطل و مبطل عقد است. فلذا این فعل بانک چه حکمی دارد؟ حکم شرعی این عقد چه می باشد؟ راه حل این عمل انجام شده چه می باشد؟ دوما : مشارکت مدنی یعنی اجتماع حقوق مالکین متعدد در شئ واحد به نحو مشاع به اندازه قدر السهم خود در حالیکه بانک با آورده ای اندک، سهمی بیشتر از سرمایه گذاری صورت گرفته را مطالبه میکند. بطور مثال در مشارکت مدنی ساخت مسکن شخص، زمینی به ارزش دویست میلیون تومان و هزینه ساخت و ساز بالغ بر سیصد میلیون تومان در قالب سه واحد مسکونی آورده دارد و بانک فقط شصت میلیون تومان آورده دارد. درحالیکه بانک قراردادی مبتنی بر حداقل چهل درصد با وام گیرنده منعقد می نماید که میزان سرمایه هر شخص کاملا مشهود است. فلذا حکم شرعی این فعل بانک چیست؟ حکم شرعی این عقد چه می باشد؟راه حل این عمل صورت گرفته چه می باشد؟ سوما : بانک اقدام به اخذ سود از پیش تعیین شده دوران مشارکت از وام گیرنده می نماید و علاوه بر آن شریک و وام گیرنده را مجبور به خرید سهم خود می نماید و دوباره برای این خرید آن هم درقالب فروش اقساطی سود تعیین می نماید، درحالیکه اصل قضیه فارق از بازی باکلمات اینست که بانک وامی به وام گیرنده قرض میدهد تا خانه ای بسازد سپس برای بازگرداندن طلب خود تقاضای سود می کند چرا که العقود تابعه القصود و این همان ربای قرضی است مضافا بر اینکه بانک در انجام فعالیت هیچ هزینه و تاثیر و نقشی ندارد که این بر خلاف شراکت است و اجوری هم به شریک مقابل پرداخت نمی کند و بدتر آنکه آنچه را که حقش نیست و در قالب عقدی اجباری سهم الشرکه خود را افزون برسرمایه گذاری ای که کرده است. دراصل بانک برای یک وام دوبار سود میگیرد. فلذا حکم شرعی این فعل بانک چیست؟ حکم شرعی این عقد چه می باشد؟ راه حل این عمل انجام شده چه می باشد؟ و من الله توفیق پیمان احمدپور

  • 690 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 29 آذر , 1395در:

سؤال: لطفا این روایت زیر را برایم تفسیر کرده و بفرمایید که منظور حضرت از فلسفه و عرفانی که در داخل روایت زیر عنایت داشتند آیا منظور کل فلسفه ها و عرفان ها است یا خیر منظور فلسفه و عرفان خاصی است؟ متن روایت: “””مرحوم مقدّس اردبیلی(متوفای ۹۹۳ق) در «حدیقه الشیعه» از سید مرتضى بن داعی حسینی رازی از‏ شیخ مفید با ذکر سلسله سند چنین نقل می‌کند: امام حسن عسکری(ع) به ابوهاشم جعفری فرمود: «ای اباهاشم! زمانی می‌آید که روی مردم خندان و شادمان است و دل‌هایشان تاریک و گرفته، سنّت در نزدشان بدعت است و بدعت سنّت، مؤمن در میانشان کوچک است و فاسق محترم، فرمانروایانشان نادان و ستمگرند و دانشمندان در گمراهی‌اند، بی‌نیازان توشه فقیران را سرقت می‌کنند، کوچکان بر بزرگان پیشی می‌گیرند و هر نادانی را آگاه می‌دانند و هر چاره‌جویی را فقیر و بی‌چیز می‌شمرند، میان مخلص و ریاگر تفاوتی نمی‌نهند، گرگ را از میش نمی‌شناسند، علماء آنان بدترین آفریده‌های خدا روی زمین هستند؛ زیرا به فلسفه و تصوّف گرایش دارند، به خدا سوگند! اینان رویگردان از دین خدا و اهل تحریف‌اند، در محبت مخالفین ما بزرگ‌نمایی می‌کنند و پیروان و دوستان ما را گمراه می‌کنند، اگر به مقامی رسند گرسنه رشوه‌اند و اگر خوار شوند ریاکارانه بندگی خدا را می‌کنند، همانا ایشان راهزنان مؤمنان هستند و دعوت‌کنندگان به شیوه مُلحدان. هر کس آنان را درک کرد از ایشان دوری گزیند وـ دین و ایمانش را نگه دارد. ای ابوهاشم! این آنچه بود که پدرم از پدرانش از جعفر بن محمد برایم روایت کرد و این از اسرار ماست، پس آن‌را کتمان کن مگر برای اهلش[که می‌توانی بگویی]””

  • 690 بازدید
پرسیده شده در تاریخ : 5 اسفند , 1399در:

سلام وقت شما بخیر ان‌شاءالله که در صحت و تندرستی باشید. من مردی ۴۶ سال سن دارم و متاهل و دارای ۲ فرزند. دو خواهر مجرد ۳۵ و ۳۸ ساله دارم که با مادرم زندگی می‌کنند. پدر من سال ۱۳۸۳ به رحمت خدا رفت. زمان فوت خانه‌ای که در اختیار داشت را به نام مادرم کرد. ما ۶ بچه بودیم. ۳ دختر و ۳ پسر که یکی از برادرانم ۲ سال پیش به رحمت خدا رفت. اکنون مادرم قصد دارد که ۳ دنگ از خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم را به نام دو خواهر مجردم به نسبت برابر که با او زندگی می‌کنند کند. یکی از برادرانم ادعا دارد که پدرم زمان فوت این خانه را به امانت به مادرم داده و بر همین اساس مادرم حق ندارد ۳ دنگ را به نام دو خواهرم که پشتوانه‌ای نیز ندارند کند و اگر مادرم این کار را انجام بدهد راضی نیست. هیچ یک از خواهر و برادران و حتی اقوام دور یا نزدیک از پدرم چیزی درباره امانت بودن این خانه نزد مادرم پیش از فوت و بهنگام فوت ایشان نشنیده‌اند. سوال من این است که آیا ادعای برادرم مبنی بر امانت بودن این خانه نزد مادرم نافذ است؟ رضایت یا عدم رضایت برادرم نقشی در این اقدام دارد یا خیر؟ آیا مادرم شرعاً اجازه دارد که ۳ دنگ خانه را به نام خواهرانم بزنند یا خیر؟ برادرم که ۲ سال پیش فوت کرد همه مال خود را به نام همسرش کرد و یک ششم حق مادرم را نیز پرداخت نکرد. آیا از این خانه فرزندان و همسر برادر درگذشته‌ام ارث می‌برند یا نه؟

  • 688 بازدید
بارگذاری بیشتر سوالات