ریش تراشی با عرض سلام و ارادت مقدمتا معروض میدارم: « مرحوم دکتر صادق طباطبایی (درگذشت: ۱۳۹۳ شمسی) ـ برادر همسر حجت‌الاسلام سید احمد خمینی ـ خاطره‌ای را نقل می‌کند که از آن، فتوای چند مجتهد در جواز تراش ریش به دست می‌آید. خلاصۀ خاطرۀ او چنین است: (چند سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران) در نجف در منزل آیت‌الله العظمی سید ابوالقاسم خویی از ایشان در مورد حکم شرعی تراشیدن ریش و طهارت اهل کتاب پرسیدم. ایشان هم تراشیدن ریش را جایز شمرد و هم اهل کتاب را پاک معرفی کرد. به ایشان گفتم: من مقلد پدرم (آیت‌الله سید محمد باقر سلطانی طباطبایی) هستم. ایشان نیز تراشیدن ریش را جایز می‌داند. ادامه دادم: حضرتعالی رسالۀ عملیه را در چاپ بعدی اصلاح خواهید کرد؟ آیت الله خویی لبخندی زد و چیزی نگفت. از منزل ایشان که بیرون آمدم، خدمت آیت‌الله شهید سید محمد باقر صدر رفتم و با حالت اعتراض گفتم: چرا اینجور است؟! (در توضیح‌المسائل یک جور می‌نویسند اما در منزل جور دیگر می‌گویند!) شهید صدر جواب داد: ما دو فقه داریم: یکی فقه بازاری یعنی فقهی که علما از بازار گرفته‌اند (جرأت نمی‌کنند خلاف کوچه و بازار بگویند) و دیگری فقه نبوی یعنی فقهی که مبتنی بر سنت پیامبر (ص) است که در مراجعۀ حضوری پاسخ شما را می‌دهند. عقیدۀ آیت‌الله خویی همان است که به شما گفته اما آنچه در رساله آمده، براساس فقه بازاری است. [به نقل از: خاطرات سیاسی ـ اجتماعی دکتر صادق طباطبایی، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج (وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی)، چاپ اول، ۱۳۸۷ شمسی، جلد اول، صفحات ۱۳۵-۱۳۴، با تلخیص و تنقیح] » پس از مقدمه مذکور معروض میدارم بنده تا زمان رحلت مرحوم آیت الله صانعی مقلد ایشان بودم و پس از درگذشت ایشان به محضر حضرتعالی منتقل شدم. فتوای آن مرحوم درباره تراشیدن ریش چنین بود: « آیا تراشیدن ریش با تیغ و یا ماشینهاى ریش تراشى که از ته، محاسن را مى تراشد، جایز است یا خیر؟ حرمتش به نظر این جانب معلوم نیست و آثار حرمت بر آن بار نمى شود، هرچند احتیاط در ترک، مطلوب است. » در رساله جنابعالی این امر جایز شمرده نمی شود. سوال بنده این است که آیا شرعا می توانم در این مسئله بر مبنای فتوای مرجع قبلی خودم عمل نمایم یا خیر. با احترام و تشکر